HISTORIA ODDZIAŁU PTTK W ŁAŃCUCIE
Oddział PTTK w Łańcucie powstał w trybie administracyjnym, z zarządem tymczasowo
mianowanym przez Zarząd Okręgu PTTK w Rzeszowie. Łańcut nie miał znaczniejszych tradycji
w zakresie turystyk krajoznawstwa i dlatego należało dopiero przekonać władze i społeczeństwo o
roli i znaczeniu tej organizacji w skali kraju. Pierwszy prezesem wybranym na zjeździe Oddziału w
dniu 27 stycznia 1957 roku został kol. Jerzy Rzucidło. Kolejnymi prezesami byli kol. Adam Urbański i
kol. Janina Bojdecka. To w trakcie ich kadencji Oddział okrzepł organizacyjnie i rozwinął działalność
statutową, organizując poszczególne koła PTTK w zakładach pracy i szkołach. W tym czasie odbyły się
dwa kursy przewodników po Muzeum-Zamku w Łańcucie i powstało koło Przewodników. Utworzono
też stoisko z pamiątkami oraz podjęto konkretne kroki dla zorganizowania bazy noclegowej PTTK
w Łańcucie. Rok 1961 był przełomowy w działalności Oddziału PTTK w Łańcucie, kiedy na zjeździe
podjęto ambitny program pozyskania bazy materialnej. Chodziło o to, by Oddział mógł pozyskać
własne środki z działalności gospodarczej, które pozwoliłyby na rozwinięcie wszechstronnej
działalności statutowej. W przekazanym PTTK w użytkowanie i wyremontowanym ze środków CFTiW
zabytkowym budynku podominikańskim powstał Dom Wycieczkowy. Równocześnie Oddział stworzył
szeroką bazę noclegową w kwaterach prywatnych. W ten sposób powstała w Łańcucie baza
noclegowa, która zaspokoiła w znacznej mierze potrzeby masowej turystyki do Muzeum-Zamku
w Łańcucie. Koło PTTK Przewodników po kilku zorganizowanych kursach zgromadziło ponad stu
przewodników po Muzeum-Zamku w Łańcucie z uprawnieniami terenowymi po ówczesnym
województwie rzeszowskim. Ta poważna, doskonale wykształcona kadra przewodnicka zapewniła
obsługę masowego ruchu turystycznego po Muzeum-Zamku w Łańcucie oraz wycieczek na terenie
województwa rzeszowskiego, a szczególnie w Bieszczady. W kolejnych latach Oddział zorganizował
w budynku podominikańskim restaurację i kawiarnię, ściśle związane organizacyjnie z Domem
wycieczkowym PTTK. Zadaniem tej bazy było zapewnienie przybywającym do Łańcuta turystom
wszelkich usług w zakresie żywienia, noclegów , obsługi przewodnickiej. W tym czasie zorganizowano
również pralnię w suterynach podominikańskiego budynku nie tylko dla potrzeb Domu
Wycieczkowego, ale również dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców Łańcuta w zakresie tego typu
usług. Niestety wkrótce pojawiły się poważne trudności niezależnie od Oddziału PTTK w Łańcucie.
Źródłem ich były koncepcje organizacyjne Zarządu Głównego PTTK, który ostatecznie nie zezwolił
Oddziałowi PTTK na prowadzenie działalności gastronomicznej i hotelowej. Od 1972 roku cała
działalność gospodarczo – usługowa została przejęta przez inny pion organizacyjny Zarządu
Głównego, niezależny od Oddziału PTTK w Łańcucie. W zakresie działalności łańcuckiego Oddziału
PTTK pozostała już tylko przewodnictwo oraz prowadzenie Biura Obsługi Ruchu Turystycznego
(BORT). Odcięcie Oddziału od dużej części źródeł dochodu spowodowało powolny regres łańcuckiego
stowarzyszenia. Po kilku latach działalności kiedy koncepcja OZGT się nie sprawdziła, działalność ta
wróciła z powrotem do Oddziału. Niestety lokale i wyposażenie było mocno wyeksploatowane,
a PTTK w Łańcucie nie było stać na nowe zakupy i już nigdy nie udało się przywrócić do
wcześniejszego poziomu. Okres transformacji, a szczególnie wprowadzenie „popiwku” uszczupliło
kolejne działalności Oddziału. Dla Oddziału PTTK w Łańcucie zaczął się bardzo trudny okres. Pomimo,
że PTTK w Łańcucie tak dużo zrobił dla turystycznego rozwoju Łańcuta, to w trudnym dla Oddziału
okresie nie otrzymał wsparcia. Na szczęście dzięki wytrwałości części działaczy udało się to przetrwać
ten trudny czas. Obecnie PTTK w Łańcucie ma w miarę stabilną sytuację i skupia się na działalności
statutowej. Jednym z aspektów działalności są liczne wycieczki krajoznawcze, o zróżnicowanej tematyce.
Obecnie zespół podominikański nie jest już w gestii PTTK w Łańcucie, ale dzięki przychylności nowego
właściciela, siedziba Oddziału nadal mieści się w tym historycznym miejscu.